ولادت با سعادت امام باقر (ع) پنجمين اختر فروزان آسمان امامت مبارك

 امام باقر (ع) پنجمين اختر فروزان آسمان امامت، هفتمين گوهر عرش عصمت، شكافنده و تبيين كننده علوم اسلامي مي باشد. امامي كه سراسر زندگيش نور بود، و همه لحظات عمر با بركتش در راه ارشاد و هدايت انسانها به پايان رسيد.

او در كودكي در كربلا و ماجراي عاشورا حسيني حضور داشت، در سفر كوفه و شام، همراه پدر، همه ماجراها را مي ديد و بر اساس فرهنگ عاشورا تربيت شد. او تجسمي از ارزشهاي والاي انساني و كمالات اخلاقي بود. امامي كه از زمينه سازيهاي پدرش امام سجاد (ع) در راستاي معرفي مكتب تشيع، و مبارزه با طاغوتها، بهره برداري بسيار كرد و با تربيت شاگردان برجسته و تبيين فقه ناب اسلام و اهل بيت (ع)، بزرگترين قدم را براي شناسايي تشيع و مكتب اهل بيت (ع) برداشت. فقه شيعي، امروز  به نام حضرتش افتخار مي كند و مي بالد چرا كه خيل انبوه  شاگردان امام محمد باقر(ع)، تاريخ را در بهت و شگفتي فرو برده اند. 

بشارت باد  ميلاد امام پنجم ابو جعفر، محمد باقر عليه السلام آفتاب علم و معرفت و شكافنده علوم معارف.     

 امام باقر عليه السلام مي فرمايد: 

 

 «أُوصيكَ بِخَمْس: إِنْ ظُلِمْتَ فَلا تَظْلِمْ وَ إِنْ خانُوكَ فَلا تَخُنْ، وَ إِنْ كُذِّبْتَ فَلا تَغْضَبْ، وَ إِنْ مُدِحْتَ فَلا تَفْرَحْ وَ إِنْ ذُمِمْتَ فَلا تَجْزَعْ» (بحار الانوار، ج 75، ص 162) 

تو را به پنج چيز سفارش مى كنم: 

 اگر مورد ستم واقع شدى، ستم مكن 

 اگر به تو خيانت كردند، خيانت مكن 

 اگر تكذيبت كردند، خشمگين مشو 

اگر مدحت كردند، شاد مشو 

و اگر نكوهشت كردند بيتابى مكن  

نماز امام محمد باقر (ع) :

دو رکعت است در هر رکعت حمد یک مرتبه و :

سُبْحانَ اللّهِ وَ اَلْحَمْدُلِلّهِ وَ لا اِلهَ اِلا اللّهُ وَ اَللّهُ اَکْبَرُ (صد مرتبه)

منزه است خدا و ستایش خاص خدا است و معبودى جز خدا نیست و خدا بزرگتر است

[دعاء آن حضرت ] :

اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُکَ

خدایا از تو مى خواهم

 

یا حَلیمُ ذُو اَناهٍ غَفُورٌ وَدُودٌ اَنْ تَتَجاوَزَ عَنْ سَیِّئاتى وَ ما عِنْدى

اى بردبارى که (با بندگان ) مدارا کنى و آمرزنده و مهربانى (مى خواهم ) که از گناهانم و بدیهایى که در نزد من است

 

بِحُسْنِ ما عِنْدَکَ وَ اَنْ تُعْطِیَنى مِنْ عَطاَّئِکَ ما یَسَعُنى وَ تُلْهِمَنى

بدان خوبیها که نزد تو است درگذرى و از عطاى خود به اندازه که فرایم گیرد (یا آنچه در خور طاقت من است ) به من عطا

 

فیما اَعْطَیْتَنِى الْعَمَلَ فیهِ بِطاعَتِکَ وَ طاعَهِ رَسُولِکَ وَ اَنْ تُعْطِیَنى

کنى و الهام کنى مرا که در آنچه به من عطا کرى در راه اطاعت تو و اطاعت رسولت بکار برم و بدان اندازه مرا مشمول

 

مِنْ عَفْوِکَ ما اَسْتَوْجِبُ بِهِ کَرامَتَکَ اَللّهُمَّ اَعْطِنى ما اَنْتَ اَهْلُهُ وَ

گذشت خود قرار دهى که بوسیله آن مستوجب کرامت و بزرگواریت گردم خدایا به من بده آنچه را تو شایسته آنى و

 

لا تَفْعَلْ بى ما اَنَا اَهْلُهُ فَاِنَّما اَنَا بِکَ وَ لَمْ اُصِبْ خَیْراً قَطُّ اِلاّ مِنْکَ یا

مکن با من آنچه من سزاوار آنم زیرا که تنها من به تو توسل جسته و هرگز خیرى به من نرسیده جز از ناحیه تو اى

 

اَبْصَرَ الاَبْصَرینَ وَ یا اَسْمَعَ السّامِعِینَ وَ یا اَحْکَمَ الْحاکِمینَ وَ یا

بیناترین بینایان و اى شنواترین شنوایان و اى عادلترین داوران و اى

 

جارَ الْمُسْتَجیرینَ وَ یا مُجیبَ دَعْوَهِ الْمُضْطَرّینَ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ

پناه پناهجویان و اى پاسخ دهنده دعاى درماندگان درود فرست بر محمد و آلش

 

منبع: مفاتیح الجناح