ولادت امام حسین علیه السلام وابوالفضل العباس قمر بنی هاشم علیه السلام وامام زین العابدین بر مسلمین جهان مبارک

 

 

 

امشب بهشت و گلشن رضوان مزین است ، امشب رواق منزل جانان مزین است. 

امشب عرش وزمین برای جشن ، غرق زیور و جبرئیل درآسمان و زمین در حال صعود و نزول. 

درهای آسمانی گشاده و بر بام عرش، پرچم رحمت در اهتراز. 

ملائک کمر به خدمت بسته و در حال آمد ورفت. 

شب است و زمین نور باران، گویا خورشید هم منتظر است. 

چشم بود و افق بی انتهای آسمان ، گوش بود و نغمه بی پایان ملکوت . 

خدایا ارض و سماء را چه شده که اینگونه در هیجانند ؟ 

بیا دل را به گلستان مدینه ، خانه فاطمه ببریم . 

اینجا چه خبر است که همه اهل بیت جمع اند و منتظر؟ 

احمد و علی (علیهما السلام ) را بنگر که چگونه چشم به فاطمه دوخته اند. 

آه گوش کن صدای دلنواز نوزادی را نمی شنوی ؟ 

آری انتظار به پایان رسید و دومین فرزند علی و فاطمه ( علیهما السلام )، نور چشم پیامبر به دنیا آمد ، ملائک را ببین که با آب کوثر شستشویش می دهند .

 

 

با تولّد عبّاس، خانه علی(ع) آمیخته ‏ای از غم و شادی شد: شادی برای این مولود خجسته، و غم و اشك برای آینده‏ ای كه برای این فرزند و دستان او در كربلا خواهد بود. 

عبّاس در خانه علی(ع) و در دامان مادرِ با ایمان و وفادارش و در كنار حسن و حسین (علیهماالسلام) رشد كرد و از این دودمان پاك و عترتِ رسول، درسهای بزرگ انسانیت و صداقت و اخلاق را فرا گرفت.

 

ایمان و بصیرت و وفای عباس، آن چنان مشهور و زبانزد بود كه امامان شیعه پیوسته از آن یاد می‏كردند و او را به عنوان یك انسان والا و الگو می ‏ستودند. امام سجاد(ع) روزی به چهره «عبیدالله» فرزند حضرت اباالفضل(ع) نگاه كرد و گریست. آنگاه با یاد كردی از صحنه نبرد اُحد و صحنه كربلا از عموی پیامبر (حمزه سیدالشهدا) و عموی خودش (عباس‏ بن علی) چنین یاد كرد: 

»هیچ روزی برای پیامبر خدا سخت‏تر از روز «اُحد» نگذشت. در آن روز، عمویش حضرت حمزه كه شیر دلاور خدا و رسول بود به شهادت رسید. بر حسین بن علی(ع) هم روزی سخت‏تر از عاشورا نگذشت كه در محاصره سی ‏هزار سپاه دشمن قرار گرفته بود و آنان می‏پنداشتند كه با كشتن فرزند رسول خدا به خداوند نزدیك می‏شوند و سرانجام، بی ‏آن‏كه به نصایح و خیرخواهی های سیدالشهدا گوش دهند، او را به شهادت رساندند«.

 

 

 

امام سجاد)ع) : 

سه چیز سبب نجات مؤمن است : 

-1 بازداشتن زبان ازغیبت مردم 

-2 مشغول کردن خودش به آنچه که برای اخرت و دنیایش سود دهد 

-3 گریستن طولانی بر گناهانش 

علی بن الحسین (علیهما السلام) ، چهارمین امام شیعیان ،در پنجم شعبان سال 38 ه.ق متولد گشت.شهرت آن بزرگوار به دو لقب زین العابدین و سجاد به علت عبادت بسیار و سجده های مکررایشان است . 

یکی از دلایل شهرت و محبوبیت آن حضرت نزد مردم، انتشار جملات زیبا و گرانبار در قالب دعا بود که همگان را به خود جذب می نمود. این دعاها در کتابی به نام صحیفه سجادیه که به آن زبور آل محمد نیز می گویند گرد آوری شده و مشتمل بر دقیقترین مسائل توحیدی، عبادی، اجتماعی و اخلاقی است .